Η τρύπα του όζοντος στην Ανταρκτική έφτασε τη μέγιστη περιοχή σε μία ημέρα για το 2013 στις 16 Σεπτεμβρίου. Η τρύπα του όζοντος (μοβ και μπλε) είναι η περιοχή πάνω από την Ανταρκτική με ολικού όζοντος ίση ή μικρότερη από 220 μονάδες Dobson (μια κοινή μονάδα για τη μέτρηση της συγκέντρωσης του όζοντος).
Πέρυσι, η τρύπα στο στρώμα του όζοντος πάνω από την Ανταρκτική ήταν εκπληκτικά μικρό. Αλλά μην το συνηθίσετε αυτό, λένε οι ατμοσφαιρικοί επιστήμονες. Αντί σηματοδοτώντας μια ταχεία ανάρρωση, η συρρίκνωση ήταν πιθανόν ένα σημάδι της μεταβλητής καιρικές συνθήκες.
Η τρύπα του όζοντος εξακολουθεί να έχει δεκαετίες αποτρίχωση και μειώνεται πριν κλείσει τελικά, δείχνει έρευνα που παρουσιάστηκε αυτή την εβδομάδα σε μια συνεδρίαση της Αμερικανικής Γεωφυσικής Ένωσης. (Βλέπε επίσης "Καταστροφή του όζοντος" .)
"Η τρύπα πρέπει να εξαφανιστούν εξ ολοκλήρου το 2070 και θα αρχίσει να ανακάμπτει μέσα στην επόμενη δεκαετία», λέει ένας από τους επικεφαλής επιστήμονες στην έρευνα, Susan Strahan του Κέντρου Διαστημικής Πτήσης Goddard της NASA στο Greenbelt, Μέριλαντ.
Το μέγεθος της τρύπας του όζοντος πάνω από την Ανταρκτική, μια περιοχή στην ανώτερη ατμόσφαιρα που χαρακτηρίζεται από πολύ χαμηλά επίπεδα του όζοντος, έχει κορυφωθεί τα τελευταία χρόνια , που καλύπτει περίπου 8,1 εκατομμύρια τετραγωνικά μίλια (21 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα) σε 10,4 εκατομμύρια τετραγωνικά μίλια. (27 εκατ. τ.χλμ.)-Μια περιοχή μεγαλύτερη από τη Νότια Αμερική.
Περισσότερα από 20 χρόνια πριν, το Πρωτόκολλο του Μόντρεαλ περιόρισε τη χρήση που καταστρέφουν το όζον χημικών ουσιών, η οποία είχε αφήσει ένα ορατό τραύμα στο στρώμα του όζοντος της Γης. Αλλά δεδομένου ότι έχουν διάρκεια ζωής πάνω από 100 χρόνια, αυτές οι χημικές ουσίες εξακολουθούν να λέπτυνση της στιβάδας του όζοντος της ανώτερης ατμόσφαιρας.
Αυτό το στρώμα έχει σημασία, επειδή προστατεύει την επιφάνεια της Γηςαπό την υπεριώδη ακτινοβολία του ήλιου, η οποία μπορεί να προκαλέσει καρκίνο του δέρματος και καταρράκτη σε ανθρώπους. Γι 'αυτό μοτίβο της τρύπας της ανάκτησης και της υποτροπής έχει αφήσει τους επιστήμονες απογοήτευσε και προβλημάτισε.
Δύο από τα πιο βαθιά και μεγαλύτερες τρύπες του όζοντος της τελευταίας δεκαετίας έλαβαν χώρα το 2006 και το 2011, για παράδειγμα, αλλά η τρύπα το 2012 ήταν το δεύτερο μικρότερο από τα τελευταία 20 χρόνια.
Strahan και οι συνεργάτες της Anne Douglass και Natalya Kramarova, επίσης, στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA, που νομίζουν ότι ξέρουν το γιατί. Λένε ότι οι συμβάσεις τρύπα και επεκτείνεται όχι μόνο στην απάντηση προς το επίπεδο που καταστρέφουν το όζον χημικών αριστερά στην ατμόσφαιρα, αλλά και σε απάντηση για την περάτωση.
«Είναι πολύ σημαντικό να κατανοήσουμε αυτούς από έτος σε έτος αλλαγές», λέει ο Lorenzo Polvani , ένας ατμοσφαιρικός επιστήμονας στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια της Νέας Υόρκης, ο οποίος δεν συμμετείχε στη μελέτη.
Κάθετη Πραγματικότητα
Παραδοσιακά, οι επιστήμονες έχουν μετρήσει το συνολικό ποσό του όζοντος στην ατμόσφαιρα από πάνω προς τα κάτω, στη συνέχεια, χρησιμοποίησαν τις μετρήσεις για την παραγωγή ενός μοναδικού δείκτη της ανάκαμψης του όζοντος. Αλλά χρησιμοποιώντας τα πρόσφατα διαθέσιμα δεδομένα από δύο δορυφόρους, Strahan και Kramarova ήταν σε θέση να δει τι συνέβαινε στο εσωτερικό της τρύπας.
IMAGE ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ NASA / NOAA
Αυτή η εικόνα δείχνει μια εγκάρσια τομή του στρώματος του όζοντος της Γης, όπως μετράται από το profiler σκέλος, μέρος του όζοντος Mapper Profiler Suite που είναι πάνω στο δορυφόρο Suomi NPP.
Προς έκπληξή τους, διαπίστωσαν ότι το 2006 και το 2011 το μέγεθος των οπών ήταν το ίδιο, αλλά το συνολικό επίπεδο του όζοντος στο εσωτερικό τους διέφεραν.
Αυτό που βρήκαν δίπλα- με τη βοήθεια του ένα ατμοσφαιρικό μοντέλο -ήταν ακόμη μεγαλύτερη έκπληξη. Το 2006, ισχυροί άνεμοι φύσηξε πάνω του όζοντος πάνω από την Ανταρκτική, αλλά υπήρχε και περισσότερο όζον χλώριο εκείνο το έτος. Το 2011, οι μάζες αέρα φύσηξε σε λιγότερο όζον, αλλά υπήρχε επίσης λιγότερο που καταστρέφουν το όζον χλώριο.
Έτσι, οι επιπτώσεις του ανέμου με βάση έξω για να δημιουργήσει το 2011 η τρύπα του όζοντος του ίδιου μεγέθους με το 2006, αλλά η συνολική ποσότητα του όζοντος ήταν υψηλότερη.
Το 2012, η ιστορία είχε άλλη τροπή. Αν και σοβαρή καταστροφή του όζοντος έλαβε χώρα στα χαμηλότερα υψόμετρα, ισχυρούς ανέμους έφερε πολλά όζοντος σε μεγάλα υψόμετρα πάνω από την Ανταρκτική. Ως αποτέλεσμα, η τρύπα ήταν μικρότερο από το μέσο όρο.
"Κανείς δεν έχει εξεταστεί σε αυτό το αποτέλεσμα αποκρύψεως της θέας στη λεπτομέρεια πριν», λέει ο Birgit Hassler, στη Γη Εργαστήριο της NOAA Σύστημα Έρευνας στο Boulder του Κολοράντο, ο οποίος δεν συμμετείχε στη μελέτη. Και προσθέτει, "Μέχρι τώρα όλοι υπέθεταν ότι ο ίδιος αριθμός ήταν αρκετή για να εξηγήσει την ανάκαμψη της τρύπας του όζοντος."
Αργή αλλά σταθερή
Οι επιστήμονες εξακολουθούν να αναμένουν ότι η τρύπα του όζοντος να δείχνουν κάποια σημάδια επούλωσης μέχρι το 2025. Μέχρι τότε, μπορούμε να περιμένουμε περισσότερα flip-flopping μεταξύ καλών και κακών ετών, οι καλοί φέρνοντας φέρνοντας μικρότερη έκθεση σε βλαβερές ακτίνες του ήλιου στο νότιο ημισφαίριο, μια μικρή περίοδο χάριτος.
Douglass λέει ότι αυτό είναι "τόσο καλό όσο μπορεί να αναμένεται.Μερικοί άνθρωποι θα έχουν ελπίδα για μια ταχύτερη ανταπόκριση, αλλά μπορούμε να περιμένουμε έναν ανώμαλο δρόμο προς την ανάκαμψη. "
Ακολουθήστε Olive Heffernan στο Twitter.
ΑΝ σας άρεσε αυτό το άρθρο κάντε κλίκ...ΕΔΩ.. για να είστε οι πιο ενημερωμένοι αναγνώστες του διαδικτύου!
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου